Tatuś

         Siedziałem przy swoim biurku i wpatrywałem się w dokumenty. W palcach trzymałem długopis, który co chwile był obracany. Nie potrafiłem się na niczym skupić przez mojego prawnika. Kilka dni temu poinformował mnie, że moja dawna miłość, która z dnia na dzień mnie zostawiła umarła. Podobno byłem uwzględniony w jej testamencie jednak nic od niej nie chciałem przez to jak mnie potraktowałam, dlatego wysłałem mojego adwokata aby załatwił wszystko za mnie. Lecz nigdy bym się nie spodziewał czegoś takiego. Kushina w testamencie zostawiła mi prawa rodzicielskie do mojego syna. Nie muszę wspominać, że nawet nie miałem pojęcia o nim. Najgorsze jest to, że chłopak uciekł od jej obecnego partnera tylko jak Kushina trafiła po wypadku do szpitala. Nic o nim nie wiem... nawet nie wiem jak wygląda. Co gorsze konkubent Kushiny nie chce w żaden sposób pomóc. Jedynie co wiem, że ma siedemnaście lat i ma na imię Naruto i nic więcej... eh... jakoś widzę słabe szanse na znalezienie go. Spojrzałem nieprzychylnie na sekretarkę, która weszła do mojego biura.

- Mówiłem aby mi nie przeszkadzać... - Spojrzałem na dokumenty i zacząłem czytać po raz piąty ten sam tekst.

- Pan Kakashi do pana...

      Spojrzałem na przyjaciela, który jednocześnie był moim adwokatem. Widziałem tylko jego karcące spojrzenie i to jak kręci głową. Gdy tylko kobieta opuściła moje biuro mężczyzna podrapał się po szarych włosach.

- Czy ty potrafisz normalnie funkcjonować? Masz na głowie firmę... ogarnij się Minato.

- Wiesz już coś?

-Nic nowego... na pewno nie jest w szpitalu ani w kostnicy. Dotarłem do szkoły do której uczęszczał. Lecz aby uzyskać pozwolenie na zajrzenie w dokumentację potrzebuje zgody sądu. Oczywiście się już tym zająłem. Znajomy sędzia wyda mi to po rozprawie bez problemów. - Pokiwałem bez entuzjazmu głową. Chciałem wiedzieć co się z nim dzieje jednak wiedziałem, że do poniedziałku nic nie będę wiedział.

- Ok... dzięki...

- Martwię się o ciebie...

- Niby czemu? Wszystko ok...

- Nic nie jest ok Minato. Musisz oderwać od tego myśli. Wrzeszczysz na podwładnych. Ważne dokumenty leżą na twoim biurku i tylko ich przebywa, jak tak dalej pójdzie stracisz inwestorów.
- Wiem o tym doskonale, ale co ja mam zrobić?! Na niczym nie mogę się skupić! Cały czas o nim myślę! Martwię się, że coś może mu się stać! Boję się o niego? I niby jak mam oderwać od tego myśli?!

- Prześpij się z kimś...

- Co?

- Mówię o seksie Minato. To pomaga. Napięcie z ciebie spadnie... na chwilę o tym zapomnisz... inaczej mówiąc odstresujesz się.

- Ty mówisz serio?

- Tak. - Czułem jak moje policzki zaczynają mnie piec.

- Głupek! Niby z kim mam to zrobić?!

- Są pewne panie, które robią takie rzeczy za odpowiednią opłatą...

- Sugerujesz mi dziwki?!

- Jeśli nie masz z kim... -Widziałem jak ten tylko wzrusza ramionami a pod jego maską kryje się tylko nie winny uśmieszek. - Jak wolisz Minato...ja ci tylko dobrze radze... zadzwonię jak tylko coś będę coś wiedział. Do usłyszenia. - Mężczyzna podszedł do drzwi i położył dłoń na klamce. - I lepiej idź na te dziwki... - Po tych słowach wyszedł a ja wpatrywałem się w drzwi z otępieniem. On był chyba chory! Jednak z drugiej strony już dawno miałem na to ochotę. Położyłem głowę na dokumentach. Zetknąłem na zegar dobiegał już dziewiętnasta. Za oknem robiła się już szarówka a ja bez sensu siedziałem w biurze. Zabrałem swoje rzeczy z biurka i ubrałem płaszcz. Wyszedłem na korytarz i spojrzałem na moją sekretarkę, która jak zawsze została po godzinach.

- Kurenai przepraszam za dziś... - Widziałem jak kobieta spojrzała na mnie zaskoczona a na jej twarzy pojawiły się delikatne rumieńce. Wyszedłem z biura i ruszyłem w stronę auta i po chwili wyjechałem moim czarnym porsche z parkingu. Nawet nie wiem za bardzo jak znalazłem się na dzielnicy kwitnącej wiśni. Spojrzałem na bramę z tak zwaną rybką i uderzyłem głową o kierownicę. Jestem żałosny, że przyjechałem w to miejsce. Zły przekręciłem kluczyk w stacyjce patrząc jak zapalają się kontrolki. Już miałem uruchomić silnik gdy do moich uszu dobiegła kłótnia.
- Mówiłem ci abyś się od mnie odwalił. - Mój wzrok powędrował w stronę wydzierającego się młodego chłopaka. Miał przydługie blond włosy i duże niebieskie oczy. Był bardzo drobnej postawy w przeciwieństw do obleśnego grubasa, który stał nad chłopakiem i ślinił się na widok jego tyłka.

- Nie wydzieraj się gówniarzu, bo nauczę cię szacunku do swoich klientów! - Grubas wyciągnął swój obskurny i taniej jakości portfel, a następnie wyją z niego stówę. Uśmiechnął się wrednie patrząc na chłopaka z dziwnym błyskiem w oczach. - Mały obaj dobrze wiemy, że nie widziałeś dawno takiej kasy więc grzeczniej dla swojego klienta, a może jak się spiszesz to dostaniesz więcej...- Widziałem jak dzieciak się krzywi z obrzydzenia jednak jego wzrok przykuwał banknot.
- Powiedziałem nie...- Jednak nie powiedział tak pewnie jak wcześniej. Nie wiem czemu ale uruchomiłem silnik i podjechałem pod nich. Uchyliłem szybę od strony pasażer i wyjąłem swój portfel.
- Wsiadaj młody. - Obaj na mnie spojrzeli. Dzieciak z lekką obawą natomiast grubas ze złością.
- On jest już zajęty. - Spojrzałem na oblecha i uśmiechnąłem się z kpiną. Wyjąłem z portfela banknot o nominale 10000 jenów i podałem je blondynowi. Widziałem szok jaki maluje się na jego twarzy a od strony grubasa słyszałem tylko złowrogi warkot. - Wsiadaj, bo zaraz odjeżdżam i zostaniesz bez kasy i na dodatek na jego pastwę... - Chłopak spojrzał niepewnie na mnie i jak tylko spostrzegł jak wrzucam bieg od raz wskoczył mi do auta. Za nim grubas zdążył jakkolwiek zareagować ruszyłem z piskiem opon. Dostrzegłem, że chłopak siedzi obok jak na szpilkach. Bawił się z nerwów suwakiem od swojej bluzy, która już dawno przeżyła swoją świetność zresztą jak resztę jego ubrań. Zatrzymałem się na światłach a chłopak nerwowo poderwał głowę.

- Nie powinieneś chodzić po takich miejscach... tamten facet nie wyglądał na takiego, aby docierało słowo "nie".

- Płatność z góry... - Powiedział a ja spojrzałem na niego zaskoczony.

- Co? - Zapytałem kolokwialnie. Pokręciłem głową. - Mały ile ty w ogóle masz lat, bo wyglądasz mi na max piętnaście. Lepiej powiedz gdzie mieszkasz odwiozę cię do domu... rodzice się o ciebie pewnie martwią.

- Nie mam domu ani rodziny... co do wieku to mam siedemnaście więc to nie przestępstwo. Potrzebuje kasy na życie jeśli nie chcesz mnie to odwieź do tamtego grubasa. - Chłopak powiedział to tak chłodno, że aż to mnie przeraziło. Usłyszałem jak samochód za mną trąbi i spostrzegłem, że jest zielone. Ruszyłem, a mały uśmiechnął się w moją stronę. - To czego pan sobie od mnie życzy?

- To nie jest sposób na zarabianie pieniędzy.

- Imałem się różnych prac i zawsze głodowałem. Nie mam wykształcenia ani doświadczenia, a tu przynajmniej mam za co przeżyć i opłacić rachunki. Moim atutem jest to, że jestem dość ładny i mogę wybierać spośród klientów. - Czułem na sobie jego wzrok chociaż wolałem patrzyć na drogę.- Jest pan przystojny, a patrząc na pana ubrania i samochód to również i bogaty, więc jeśli mam wybór to wolę z panem. - Poczułem jak ten śliczny chłopiec położył mi dłoń na moim udzie i zaczął je delikatne masować. - To co pan sobie życzy? Mogę zrobić wszystko, co tylko pan chce. Od czułych pieszczot po przez loda, którego będzie pan wspominał do końca życia po przez różnego rodzaju seks. - Poczułem, że się czerwienie. - Jeśli pan nie chce to może pan patrzyć jak sobie dogadzam. Chociaż nie obiecuje, że się pan powstrzyma.- Przełknąłem głośno ślinę gdy tylko poczułem jak chłopak przesuwa swoją szczupłą dłoń na mojego członka. Zaczął go bezpruderyjnie masować a z moich ust wydobył się niekontrolowany cichy jęk. - Mrrr widzę, że będę miał się czym zabawić...- Wyszeptał, a w jego głosie słyszałem dziwną nutę zadowolenia. Bez zbędnych pytań rozpiął moje spodnie i wysuną dłoń pod moją bieliznę. Czułem jak chłodne palec obejmują mojego penisa. Zadrżałem i czułem jak mój oddech przyspiesza.

-Przestań prowadzę...- Powiedziałem słysząc jak mój własny głos drży.

- Niech pan sobie nie przeszkadza...- Usłyszałem i po chwili poczułem jak mój członek został wyjęty z już przyciasnych spodni. Od razu poczułem ciepłe, mokre usta chłopak, które zaczęły mnie pieścić intensywnie. Jęknąłem głośno a moje dłonie zacisnęły się mocniej na kierownicy. Zjechałem na pobocze i spojrzałem na chłopaka, który w ogóle sobie nie przerwał. Zasysał się na moim członku intensywnie i szybko poruszał głową. Z moich ust wychodziły niekontrolowane dźwięki. Słyszałem jak chłopak mruczy zadowolony. Byłem już zbyt bardzo podniecony, aby móc to przerwać. Chłopak swoimi zdolnościami tylko pogarszał całą sytuację. Do tego ten przyjemny, tak dawno nie odczuwany uścisk w podbrzuszu. Nagle chłopak zrobił coś, co mnie kompletnie zaskoczyło. Wysunął sobie mojego całego członka do gardła jednocześnie przyciskając głowę do mojego brzucha. Czułem jak z koniuszek warg, które dotykają moich jąder, wypływa jego ślina. Nie wytrzymałem i doszedłem w jego usta z głośnym krzykiem. Moje ciało dziwnie drżało. Chłopak odsunął się od mnie po chwili. Spojrzałem na niego, który uśmiechał się zadowolony z siebie. Po jego brodzie spływała ślina z mieszana z moją spermą. Widziałem jak oblizuje się łakomie.
- Jest pan pyszny... aż mam ochotę zasmakować pana jeszcze raz. - Widziałem jak sięga pod moje siedzenie aby je odsunąć do tyłu. Złapałem go za dłoń.

- Nie...- Widziałem jak patrzy na mnie niezadowolony.

- Jest pan okrutny...- Złapał moją rękę i położył ją na swoim już twardym członku. - Proszę... chcę, aby pan mnie przeleciał...- Zajęczał uroczo ocierając się moją dłoń. Zacząłem delikatnie masować jego penisa przez spodnie, a ten nagrodził mnie głośnym jękiem zadowolenia. Przerwałem swoją czynności i ubrałem się.

- Nie tu... nie mogę pozwolić aby ktoś zobaczył jak pieprze się z dzieciakiem. - Chłopak dziwnie się uśmiechną. Ruszyłem w dalszą drogę.

- A gdzie pojedziemy? Może niech pan skręcić w prawo jest tam las.- Nie posłuchałem się go i pojechałem prosto.

- Jedziemy do mnie. - Zabrałem dłoń z jego krocza i zmieniłem bieg. Usłyszałem dźwięk sprzeciwu i od razu moja dłoń została położona na członku chłopak.

- Nie boi się pan, że może nas nakryć ktoś z pana rodziny.

- Nie mam rodziny tak jak ty... - Chciałem zabrać rękę ale on ją złapał.- Poczekaj zmienię tylko na skrzynię automatyczną. - Chłopak nie chętnie mnie puścił.

- Ile będziemy jechać? - Przerzuciłem bieg i oddałem mu swoją dłoń.

- Jakieś dziesięć minut.- Poczułem jego mokry język za dłoni co mnie zdziwiło. Spojrzałem ma niego kontem oka i dostrzegłem, że chłopak ściągnął sobie spodnie do połowy ud. Jego członek stał już na baczność domagając się pieszczot.

- Niech pan patrz na drogę, bo nas pan pozabija...- Odwróciłem niechętnie głowę i od razu poczułem ciepłą skórę na dłoni. Objąłem jego członka.

- Nie jesteś taki mały jak sądziłem. - Natychmiast usłyszałem rozkoszny jęk, który aż sam mnie podniecił. Chłopak poruszał biodrami.

- Ah... mhg...- Wyjęczał a ja oblizałem się na to i oddałem gazu.

- Aż taki jesteś spragniony malutki? - Nie wiem co we mnie wystąpiło ale powiedziałem to niskim głosem.
- T-ttak...- Czułem jak temperatura skacze do góry. Pościłem jego członka i oblizałem sobie palce.
- Wypnij się. - Uczynił to posłusznie opierając dłonie na desce rozdzielczej, a ja przesunąłem wilgotnymi palcami po jego wejściu. Czułem jak zadrżał. Wsunąłem w niego palec, a on cicho westchnął. Od razu zaczął nabijać na moją dłoń cichutko jęczeć. - To twój pierwszy raz? - Nie wiedziałem dlaczego zadaje to pytania.

- Pieprzyłem się już...- Wyjęczał i wsunąłem w niego kolejny palec, a on zaczął nabijać się jeszcze chętniej.

- A ciebie pieprzyli? Bo coś bardzo ciasny jesteś...- Dotarłem z uśmiechem. Wyczułem pod palcami gruczoł i go nacisnąłem. Chłopak sapnął zaskoczony i wyprostował niczym struna.

- Tutaj... błagam...- Chciał się nabić na moje palce jednak wysunąłem je z niego. - Nie proszę...- Złapał moją rękę i nakierował na swojej wejście chcąc się nabić. Zahaczyłem zaczepnie o jego dziurkę. Usłyszałem błagalny skomlenie.

- To co... ilu cię już pieprzyło? - Zatrzymałem się pod swoim do domem. Spojrzałem w jego błagalne oczy. Opierał się jedną dłonią prawie klęcząc na podłodze. Wypinał chętnie tyłek ocierając się wejściem o moje palce. Czekałem na jego odpowiedź.

- Nikt... - Szepnął zawstydzony. - Były tylko pieszczoty... - Powitałem głową.

- Ubieraj się. Jesteśmy już na miejscu.- Chłopak spojrzał na mój dom będąc zaszokowany. Szybko naciągnął na siebie spodnie i szybciej niż ja wysiadł za samochodu. Zaśmiałem się i poszedłem w jego ślady. Stanąłem przy drzwiach i otworzył je powoli.

- Szybciej... bo dojdę w spodnie...

- Spokojnie...- Uśmiechnąłem się i wpuściłem go do środka. Zamknąłem drzwi za sobą i zetknąłem na chłopaka, który rozbierał się pośpieszne. Ja ledwo zdjąłem buty i płaszcz a on już stał przed mną nago. Od razu zaczął dobierać się do moich spodni. - Hej spokojnie...- Przedstawiłem go do drzwi i złapałem za brodę. Chciałem go pocałować jednak odsunął głowę w bok.

- Nie całuj...- Przesunąłem dłonią po jego ciele i zacząłem głaskać jego biodro.
- Dlaczego?- Szepnąłem mu do ucha drażniąc ciepłym oddechem jego wrażliwą skórę. Spojrzał mi w oczy a ja wykorzystałem to i przybliżyłem usta do jego jednak nie całowałem. - Tylko raz... masz już zapewnione 10000 jenów za to że przyjechałeś... dostaniesz kolejne 10000 za pocałunek... - Widziałem jak patrzy zaszokowany. Zagryzł niepewnie dolną wargę. Widziałem jak kusi go moja propozycja. Już prawie był mój. - Malutki... to tylko buziak... a pieniążki ci się przydadzą... - Oblizałem seksownie usta zachęcając go. Moje dłoni zsunęły się na jego pośladki. Rozchyliłem je dotykając jego dziurki. Wysunąłem w niego dwa palce trafiając od razu w jego prostotę. Chłopak wygiął się w łuk i głośno jęknął opierając się o mnie dłońmi. Otarł się o mnie. - To jak...? Obiecuje, że nie pożałujesz. - Spojrzał na mnie zamglonymi oczami i kiwnął głową. Nie czekałem dłużej i go całowałem. Na początku zrobiłem to bardzo delikatnie jednak słysząc jego pomruki zadowolenia zacząłem pogłębiać pocałunek. Chłopak zaczął powoli oddawać pieszczotę, który z chwilą na chwilę stawał się coraz najmajętniejszy. Wysunąłem z niego palce i podniosłem do góry. Objął moją szyję i oplótł mnie nogami dookoła w pasie. Przeszedłem z nim do sypialni i położyłem go delikatnie na łóżku ani na chwilę nie odrywając się od jego kuszących ust. Chłopak pośpiesznie próbował mnie rozebrać szarpiąc moją koszulę jednocześnie ocierając się swoim zgrabnym tyłeczkiem o mojego członka.

- Cholera... ściągają to... - Warknął na mnie i rzucił moją koszulę w kąt. Rozpiął po raz kolejny dzisiejszego dnia moje spodnie zsuwając je ze mnie. Uśmiechnąłem się na jego zniecierpliwienie to było wręcz urocze. Doskonale wiedziałem, jak bardzo był podniecony, dlatego nie czekając ani chwili dłużej sięgnąłem po prezerwatywę. Nałożyłem ją i nachyliłem się nad chłopakiem, który drżał z podniecenia.

- Rozluźnij się... - Szepnąłem mu do ucha delikatnie całując go przy szyj. Przysunąłem swojego członka do jego wejścia i delikatnie na nie naparłem. Wszedłem w niego najdelikatniej jak tylko potrafiłem. Był cudownie ciasny i gorący. Poczułem jak mnie obejmuje i chowa twarz w mojej szyj.

- Spokojnie malutki.... - Szepnąłem i zacząłem poruszać dłonią na jego członku. Słyszałem jak ten głośno oddycha i po chwili ucieka z jego ust jęk.

- Już... proszone... - Poruszył biodrami, a ja nie byłem wstanie się mu oprzeć. Starałem się wolno poruszać biodrami jednocześnie trafiając w jego czuły punkt. Słyszałem jak mi się to udaje ponieważ za każdym razem nagradzał mnie swoim cudownym jękami. - Tutaj!... bła-gam... aaaahh... tak...- Nie potrafiłem się zbyt długo przy nim powstrzymywać. Moje ruchy stały się szybsze i mocniejsze. Czułem jak po plecach spływa mi pot a chłopak z każdym westchnięciem coraz bardziej zaciska się na moim członku. Po kilku chwilach poczułem jak chłopak zaciska się na mnie dochodząc. To było tak cholernie przyjemne, że aż sam nie wytrzymałem i doszedłem w nim. Oddychałem głośno ledwo opierając się na ramionach. Spojrzał ma jego zamglone oczy i czerwone policzki. Nie wiem czemu ale cholernie podobał mi się ten widok. Nachylił się nad jego opuchniętymi wargami i czule go pocałowałem wychodząc z niego. Położyłem się obok przyciągając do siebie zmęczonego chłopaka.

- I jak było? - Zapytał się mnie oddychając głośno. Uśmiechnąłem się kręcąc głową.

- Cudownie chociaż to pytanie nie jest teraz na miejscu...- Widziałem jak chłopak uśmiecha się zadowolony i przymyka oczy. Przeciągnął się cicho wzdychając.

- Chciałem wiedzieć jak wypadłem, w tej branży to się liczy... - Spojrzał na minie i uśmiechnął się złośliwe widząc jak się krzywię. Wstał z grymasem i sięgnął po swoje ubranie.

- Zostań... - Powiedział sam za bardzo nie wiedzą czemu. Jakoś nie chciałem, aby ten teraz odchodził. - Zostań na cały weekend. Załączę ci tyle ile będziesz chciał...

- Dlaczego tak bardzo ci na tym zależy?- Wzruszyłem ramionami patrząc na niego.

- Potrzebuje towarzystwa... nie tylko w łóżku... a z tobą jakoś mi dobrze... więc... czemu nie? W końcu też nic nie tracisz. Będziesz miał cały dom i wszystko co tu jest do dyspozycji puls dodatkowo będziesz zarabiał i jeśli chcesz mogę ci obiecać, że w ciągu tego weekendu cię nie tknę...- Chłopak patrzył na mnie marszcząc nos co wyglądała dość zabawnie jednak nie miałem zamiaru się śmiać. Chciałem aby się zgodził.

- Ty chyba naprawdę potrzebujesz towarzystwa...- Pokiwałem głową delikatnie się uśmiechając. Chłopak przysunął się do mnie i delikatnie mnie pocałował. - Ok zostanę jednak seks dalej wchodzi w grę... jesteś cholernie dobry w te klocki... - Zamruczałem zadowolony i przyciągałem go do siebie oddając pocałunek.

- Nie tylko ja malutki... a poza tym jak ci na imię?

- Mów mi Kyuubi.

- Kyuubi? - Chłopak kiwnął głowa z uśmiechem i położył się wygodnie na mnie. - Oryginale imię... jak ten demon o dziewięciu ogonach...

- Dokładnie... też potrafię być demoniczny... - Zaśmiałem się cicho przeczesując jego włosy. Usłyszałem zadowolone mruczenie, które przerwało burczenie w brzuchu.

- Hmmm to może czas coś zjeść... bo coś mi się wydaje, że jesteś głodny... - Pogłaskałem go po boku. Cholera przy tym dzieciaku jakoś dziwnie nie potrafiłem utrzymać przy sobie rąk. Cały czas miałem ochotę go dotknąć, poczuć przyjemnie delikatną skórę. Jego ciało było dla mnie wręcz idealnie skonstruowane. - Wstań i weź prysznic a ja przygotuje coś pysznego... - Chłopak podniósł się niechętnie siadając na mnie. Przekręcił głowę w bok i delikatnie zaczął sunąć dłonią po moim torsie.

- A może wspólna kąpiel? W końcu nie tylko mi by się przydała... a przy okazji pomogę ci przy kolacji... - Wstał ze mnie i sięgnął po moją koszulę. Założył ją na siebie bardzo powoli puszczając mi przy tym oczko.

- Wyglądasz cholernie seksownie w moich ubraniach... - Ten mały mnie kusił i robił to tak bezczelniejsze, że dało się tego ułożyć w słowa. Wstałem i ruszyłem do kuchni po drodze chwytając za szlafrok, który na siebie założyłem. Skierowałem się do kuchni i od razu otworzyłem lodówki wyjmując produkty.

- A jak ty masz na imię? - Zapytał stając obok mnie. Zabrał mi warzywa i bez jakichkolwiek pytań zaczął je myć.

- Minato... już nie jesteśmy na per pan? - Podnosiłem rozbawiony brew i krojąc mięso.

- Jak pan tak bardzo chce możemy być... to nawet podniecające... proszę pana... - Zaśmiałem się i pokręciłem głową wrzucając warzywa i mięso na patelnię. Wyjąłem wino i zacząłem je otwierać.

- Nie, mów mi na ty... a co do podniecenia... to wszystko jest dość niezwykłe przy tobie... kusisz mnie młody człowieku... - Dodałem wina do potrawy chwilę mieszając. Wyjąłem talerze oraz kieliszki.

- Ja? - Zapytał niby zaskoczony jednak oparł się o stół z dwuznacznym uśmieszkiem. - Co poradzić, że lubię kusisz i sprawiać jak ludzie zapominają przy mnie języka... chociaż ty jesteś na to dość odporny... chyba będę się musiał bardziej postarać...- Przesunął dłonią po swoim udzie delikatnie podwijając moją koszulę do góry.

- Uwierz mi to, że wyglądam na spokojnego to wcale nie oznacza, że się nie powstrzymuję... najchętniej teraz bym się na ciebie rzucił i wziął na tym stole... - Opowiedział poważnie widząc jak ten nic sobie nie robi. Pokręciłem głową i nałożyłem nam kolejce po czym wsunąłem mu jedną porcję w dłoń. - Siadaj i wsuwaj. Chłopak niechętnie usiadł chociaż i przy tym nie mógł się powstrzymać do bezczelnej prowokacji. Postawiłem na przeciwko niego swój talerz i nalałem nam wina do kieliszków. Zająłem swoje miejsce i na mojej twarzy pokazał się rumieniec kiedy ten seksownie oblizywał swój palec z sosu.- Kyuubi... przestań... chce zjeść nie zawadniając się...

- To nie moja wina, że jestem niezdarny... poza tym uznania dla kucharza potrawa jest przepyszna... - Kiwnąłem głową i napiłem się trochę wina. Czułem jak robi mi się gorąco. Zacząłem jeść jednak co chwilę zerkałem na niego. Chłopak jadł łapczywie głośno przy tym mrucząc. Co chwilę się oblizywał. Niczym ja w ogóle zdążyłem zacząć jeść ten już miał pusty talerz. Spojrzał łakomie na moje jedzenie a ja westchnąłem.

- Chcesz dokończyć? - Zapytałem, a ten uśmiechnął się i szybko do mnie podszedł. Wpakował mi się na kolana i otworzył usta. Przymknąłem oczy cicho wzdychając zacząłem go karmić. Oczywiście nie mogło to pójść szybko, łatwo i przyjemnie, ponieważ ta mała menda co chwilę zaciskała swoje delikatne usta na widelcu i patrzyła mi wyzywająco w oczy. - Nie ułatwiasz... - Spojrzałam mu w oczy a ten usiadł na mnie okrakiem i otarł się swoim jędrnym tyłkiem o mojego członka. Zacisnąłem mocnej szczękę, aby nie wyszedł z mojego gardła żadne westchnienie.

- Bo nie chce ułatwiać... chce abyś nie mógł mnie wyrzucić z pamięci...

- Dlaczego?- Zaprałem i zlizałem sos z jego barku delikatnie się na nim zasysając.

- Ah...bo wtedy będziesz chciał jeszcze raz spędzić ze mną taką noc... - Wyszeptał zmysłowym głosem, a po moich plecach przeszły ciarki.

- A jeśli ty nie będziesz chciał go spędzić ze mną? - Przesunąłem nosem po jego szyj i zacząłem ją czule całować.

- Nie jestem głupcem... oh... tak... tutaj...- Chłopak odchylił szyję do tyłu. Chyba to był jego czuły punk. Spojrzał mi w oczy, a ja czule go pocałowałem nie przerywając kontaktu wzrokowego.

- Uwierz mi... nie musisz nic robić abym chciał spędzić z tobą każdą noc... masz coś w sobie co mnie od ciebie uzależnia....- Widziałem jak chłopak rumieni się na moje słowa, a ja tylko uśmiechałem się pod nosem. - Nie wierzę... mały prowokator się zawstydził....

- Cicho siedź... - Powiedział oburzony i zszedł ze mnie. - To twoja wina... nie powinieneś mówić takich rzeczy...

- Dlaczego? To co powiedziałem jest prawdą. - Odparłem i skierowałem się do łazienki. Wiedziałem, o co chłopakowi chodziło w końcu płaciłem mu za seks i towarzystwo, a gadałem jakbym był zakochaną nastolatką. Jednak co ja miałem poradzić, że dobrze się czułem w jego towarzystwie? Cały czas miałem wrażenie jakbyśmy się znali dobrze, rozmowa nie stwarzała problemów i wydawało mi się, że obaj czujemy się dobrze w swoim towarzystwie. No i do tego seks z nim był świetny. Jedyne w czym widziałem problem to, że on miał siedemnaście lat, a ja prawie czterdziestkę. Ktoś mógłby powiedzieć, że to nie problem w końcu są związki gdzie różnica wieku wynosi czterdzieści jednak nie dla mnie. Zawsze byłem przeciwny tego typu związkom, a teraz sam bzykałem dzieciaka! Jestem stary i głupi. Nie zadowolony zakręciłem wodę i poczułem jak chłopak zsuwa ze mnie szlafrok.

- Nie myśl o głupotach...- Spojrzał mi w oczach i delikatnie pocałował w ramię. - Choć... mam ochotę aby ktoś mi umył plecy...- Uśmiechnął się do mnie i rzucił siebie moją koszulę. Wszedł do wanny i zamruczał rozkosznie zanurzając się wodzie. Wyglądał pięknie. Nie kazałem mu dłużej czekać i od razu do niego dołączyłem. Chłopak wszedł mi na kolanach przodem do mnie objął dłońmi moją szyję. Po chwili poczułem jego delikatne usta na swoim. Westchnąłem cicho obejmując go szczelnie. Moje dłonie same zaczęły badać każdy centymetr skóry siedemnastolatka. Nigdzie się nie śpieszyliśmy, bo nie było takie potrzeby. Mogłem dokładnie zbadać każdą krzywiznę i zakamarek na ciele tego pięknego chłopca, a każdy mój ruch był nagradzany głośnymi westchnieniami i jękami. Atmosfera w porozmieszczaniu robiła się coraz namiętniejsza. Dokładnie pieściłem każdy skrawek, aby zapamiętał mnie do końca swojego życia. Czułem jak drży pod moimi dłońmi i wargami oraz z sekundy na sekundę ulega mi coraz bardziej. Jego twardy członek ocierał się o mój brzuch, a sam chłopak przestawała się już całkowicie kontrować.

- Błagam... - Uniósł swoje biodra zahaczając o mojego członka. - Chce cię znów poczuć... Minato... proszę... wsadź go....- Nie mogłem pozwoli, aby się dłużej męczył. Wszedł w niego płynnym ruchem, a on odchylił głowę do tyłu z głośmy jękiem. Nie czekał nawet chwili od razu się poruszając. Robił to zachłannie i szybko wręcz krzycząc z przyjemności. Czułem jak moje mięśnie się napinają. Wychodziłem naprzeciw jego ruchom za każdym razem idealnie trafiając w jego prostatę. W głowie słyszałem tylko jego spełnione krzyki i bicie mojego serca. Temperatura się podnosiła, a nasze ruchy stawała się coraz bardziej zachłanne i gwałtowne wystarczyła tylko chwili jak obaj doszliśmy. Chłopak usunął się w moje ramiona zmęczony orgazmem i oparł o ramie głośno oddychając. Objąłem go szczelnie próbując nad sobą zapanować. Czułem jak moje mięśnie powoli się przyjemnie rozluźniają. Przeczesałem mu włosy delikatnie całując w czoło. Spojrzałem na niego i uśmiechałem się pod nosem. Usnął... chyba go za bardzo zmęczyłem. Wyszedłem z nim i zaniosłem śpiącego blondyna do łóżka. Położyłem go i powróciłem ogarniając łazienkę. Zmęczony położyłem się obok tego anioła i nawet nie wiem kiedy zasnąłem.

              Rano obudził mnie dźwięk telefonu. Nie wiem kogo pogięło by dzwonić do mnie o siódmej rano w sobotę ale kto by to nie był dostanie opieprz. Wstałem i chwyciłem za złośliwe urządzenie, które wydawało z siebie dźwięk.

- Czego?! - Odebrałem zły i przetarłem sobie twarz dłonią. Poczułem jak coś ciepłego się obok mnie rusza i zerknąłem na niebieskie tęczówki, które nie był zadowolone z telefonu tak jak i ja.

- Obudziłem?- Usłyszałem po drugie stronę głos mojego adwokata. Przymknąłem oczy podirytowany i nagle poczułem na swojej szyj ciepły oddech. Chłopak zaczął mnie delikatnie całować i cicho mruczeć, co podziałała na mnie kojąco.

- Tak... obudziłeś...- Westchnąłem i przesunąłem wolną dłonią po policzku chłopaka.

- Wysłałem ci wczoraj wieczorem jego zdjęcie na pocztę... zgłosiłem już jego zaginanie na policję chociaż wiesz, że łatwo nie będzie... myślałem o detektywie, dlatego też wysłałem ci kilku godnych polecenia przejrzyj i zdecyduj się na któregoś wtedy szanse wzrosną... - Zagryzłem dolną wargę czując, jak chłopak dobiera się do mojego członka.

- D..brze... dzięki...- Rozłączyłem się i złapałem chłopaka za rękę. Przyciągałem go do siebie i pocałowałem namiętnie.

- Chłopak dzwonił? - Zapytał z niewinnym uśmiechem, a ja parsknąłem śmiechem.

- Nie adwokat...

- Masz kłopoty? - Zdziwił się a ja pokręciłem głową.

- Nie... jęczał bym sprawdził pocztę... - Pogłaskałem go czule po policzku.

- To może lepiej sprawdź, bo będzie znowu nam przeszkadzał...- Odparł i wstał. - zrobię nam coś dobrego na śniadanie.- Pokiwałem głową i odprowadziłem go wzrokiem. Złapałem za laptopa i szybko uruchomić pocztę. Byłem cholernie ciekawy, jak wygląda mój syn. Kakashi spisał się na medal muszę mu się jakoś stosownie za to odwdzięczyć. Nie dość, że załatwił za mnie wszystko to jeszcze o wszystkim dokładnie pomyślał. Kliknąłem z sercem na dłoni na ikonkę pod którą kryło się zdjęcie mojego syna. Gdy tylko mój wzrok zetknął się z fotografią poczułem jak moje serce się zatrzymuje, a ja nie mogę złapać oddechu. Jezu nie... tylko nie to...

- Minato gdzie masz... co ci się stało jesteś blady jakbyś ducha zobaczył. - Spojrzałem przerażony na chłopaka a potem na zdjęcie.

- Nie...- Chłopak zmarszczył brwi i do mnie podszedł.

- Co jest? - Spojrzał na ekran i zamrugał zaskoczony wpatrując się w swoje zdjęcie. - Skąd to masz? - Zapytał zdenerwowany, a ja spojrzałem na niego jeszcze bardziej przerażony.

- Jesteś Uzumaki... Naruto... Uzumaki syn Kushiny... i mój... - Chłopak stał we mnie wpatrując się na mnie dziwne tak jakby mnie ocenia i po chwili kiwnął głową.

- Tak jestem Naruto Uzumaki syn Kushiny Uzumaki, a raczej świętej pamięci, bo zginęła. - Odparł to tak spokojnie jakbyśmy się dopiero poznali.

- Kurwa! - Wrzasnąłem i rzuciłem laptop obok siebie. Złapałem się za głowę. Co ja do jasne cholery zrobiłem?! Przeleciałem własnego syna i to dwa razy! Ja pierdole!

- A więc to ty jesteś moim ojcem... słyszałem, że podobno biologiczny mnie szuka jednak nie sądziłem, że to ty... hmmm z drugiej strony jak tak teraz na nas patrze to jesteśmy dość podobni. - Spojrzałem ma niego chyba w jeszcze większym szoku. Chłopak się zachowywał tak jakbyśmy wczoraj pili piwo, a nie się pierdolili. - I co teraz zrobimy? - Zapytał się patrząc na mnie uważnie.

- Przepraszam... ja nie wiedziałem... że jesteś moim synem... Boże! Wiedziałem, aby się go nie słuchać i nie iść na dziwki!

- Żałujesz?

- Co?

- Czy żałujesz?

- Czy żałuje? Czy żałuje, że przeleciałem swojego syna? - Zapytałem z ironią.

- Nie jestem twoim synem... nie wychowałeś mnie... bardziej jesteś dawcą nasienia niż moim ojcem... dlatego wyluzuj i odpowiedz, czy żałujesz tego, że się przespaliśmy? - Patrzyłem na niego otępiały.

- Jak mam nie żałować, że przeleciałem własnego syna? Czy z tobą jest coś nie tak?! - Chłopak westchnął i usiadł mi na kolanach.

- Zacznij kontaktować... już ci raz powiedziałem nie jestem twoim synem. Traktuję cię jako obcą sobie osobę... - Pogłaskał mnie po policzku. - Było mi wczoraj z tobą bardzo dobrze i chętnie przeżywałbym takie wieczory codziennie. Jesteś troskliwy delikatny i opiekuńczy dodatkowo seksowny, a seks z tobą jest nieziemski. Nie mam zamiaru traktować cię jak ojca ale jako partnera tak...- Szepnął mi w usta a ja zamrugałem zaskoczony. - Nie wiem po co mnie szukałeś ale widząc jaki jesteś pewnie chciałeś mnie zaadoptować. - Kiwnąłem niepewnie głową, a ten się uśmiechnął. - Mogę być na papieże twoim kochanym synkiem... jednak nie mam zamiaru być taki naprawdę... mogę dla ciebie stać się grzecznym ułożony, słuchającym swojego tatusia chłopczykiem w oczach innych ludzi ale tylko przy tobie chce być kuszącym chłopcem sprawiającym, że będzie ci stawać kiedy tylko obliże się sugestywnie.- Pchnął mnie na łóżku i usiadł na moim członku poruszając biodrami. Jęknąłem i złapałem go za biodra.

- Przestań... to chore...- Chłopak podniósł brew do góry i pokręcił rozbawiony głową.

- Nie... podobasz mi się... i jeśli chcesz abym tu z tobą został to musisz zaspokajać moje potrzeby, a jedną z nich jest pieprzenie mnie... a obiecuję, że będę bardzo grzecznym i oddanym chłopcem... tatusiu... - Szepnął mi do ucha i zaczął je delikatnie je całować - Jeśli nie to wrócę na ulicę i pozwolę aby inni mnie pieprzyli... chociaż nigdy nie znajdę kogoś tak dobrego ja ty...

- Uważasz, że ci pozwolę tam wrócić?

- Nie będziesz miał wyboru... mam siedemnaście lat i możesz mnie zatrzymać tylko na kilka miesięcy, a i tak obrócę twoje życie w piekło... będę kusić prowokować i to przy wszystkich... a obaj wiemy jak na mnie działasz...- Zamknąłem oczy i głośno westchnąłem. Wciągu jednego wieczoru moje życie wywróciło się od góry nogami. Szukałem syna a znalazłem partnera, który na ironię losu był mój syn. Chciałem go ochronić przed złem i wychować na dobrego człowieka, a koniec końców sam go ściągnąłem na złą stronę... poczułem na moich ustach jego ciepłe wargi i westchnąłem... zbyt trudno było mi się im oprzeć...

"Nie"

            Najlepsza restauracja w Tokio, ty patrzysz na mnie z lekkim uśmiechem. Jak zwykle nie mogliśmy pójść do normalnej restauracji, ponieważ pławienie się w luksusie sprawia ci największą przyjemność. Czasami się nawet zastanawiam, dlaczego się mną zainteresowałeś. Jestem ze średniej klasy, bez studiów, w żaden sposób nie przynależę do twojego środowiska. A jednak się spotykamy sadzę, że to z powodu mojego wyglądu. W końcu jestem w połowie Europejczykiem. Moje naturalnie blond włosy i niebieskie oczy tworzą ze mnie egzotyczny okaz, który akurat ci się spodobał... tylko na krótką chwilę, która zaczęła się niebezpiecznie przedłużać tworząc z naszej relacji karykaturę związku...

            W tle słyszę delikatną muzykę, która delikatnie pieści moje uszy. Pomiędzy nami panuje nieprzyjemna cisza, której nie przerywa żaden z nas, robią to dopiero kelnerzy wnoszący dania. Jak zawsze musisz wszystko ustalić, no bo jakbyś mógł inaczej żyć? Siedzimy w osobnym pomieszczeniu dla elit. Jakby mogło być inaczej, przecież reakcja twoje warstwy społecznej byłaby oczywista, kiedy dowiedzieliby się że jednak zabawiasz się z mężczyznami niż z kobietami.

-Smakuje? - usłyszałem, kiedy po raz kolejny włożyłem widelec do ust. Kiwnąłem tylko głową. To pytanie jest zbędę dobrze wiesz, że nie jestem wybredny. - Chciałem cię o coś zapytać...- Widzę jak wyjmujesz mały futerał z kieszonki. Czyli kolejny drogi drobiazg, którym chcesz zatkać mi usta i serce... ale nie tym razem.

- O co? - zapytałem upijając trochę wina z kieliszka i nagle dzieje się coś dziwnego. Widzę jak wstajesz i przed mną klęczysz jednocześnie otwierając pudełeczko, w którym znajduje się obrączka z białego złota.

- Wyjdziesz za mnie?

            Z niemałym szokiem patrzę, to na ciebie, to na błyszczący przedmiot trzymany w twojej dłoni. Czuję jak w moim gardle powstaje gula, która utrudnia mi wydanie z siebie jakiegokolwiek słowa. Przymykam oczy próbując nad sobą zapanować. Biorę głęboki oddech i głośno przełykam ślinę. Otwieram delikatnie oczy i na ciebie patrzę. Wyglądasz na bardzo zadowolonego z siebie. Widzę jak wyjmujesz obrączki i wsuwasz mi ją z uśmiechem na palec. Nawet nie czekasz na odpowiedź. Jesteś taki pewny swego, jak zwykle, a to za każdym razem tak cholernie mnie rani. Kiedy nie słuchasz, nie zwracasz uwagi... traktujesz jak przedmiot, który jest twój. Kiedy uważasz, że moje uczucia są na zawołanie. Kiedy o mnie zapominasz, a później wracasz bez żadnego słowa. Sprawiasz mi tym niewyobrażalny ból a najgorsze w tym wszystkim jest jak udajesz, że tego nie widzisz. Przez moje zaciśnięte gardło wychodzi słowo.

- Nie.

-N..ie?- Twój głos zadrżał chyba pierwszy raz w życiu.

-Nie. - powtórzyłem, ale dalej widzę, że nie rozumiesz mojej odpowiedzi.- Nie wyjdę za osobę, która czekała, aż jej rodzice umrą, bo bała się o mnie powiedzieć. Nie zwiąże się z osobą, która za pomocą swojego majątku zamknie ludziom gęby żeby przestali plotkować. Nie stworzę rodziny z kimś kto nie mówi mi całej prawdy argumentując, „bo nie”. Nie chce być już z osobą, która po kilku tygodniach naszego związku przestaje się starać i zapomina o naszych rocznicach. Nie będę z osoba, dla której praca jest ważniejsza od mnie.

- Żartujesz, tak? – Patrzysz na mnie z niedowierzaniem.

- Nie. To koniec Sasuke. – ściągam z mojego płaca obrączkę i kładę ją na stole. Następnie wyciągam swój portfel i wyjmuje z niego pieniądze za kolację.– odeśle ci resztę rzeczy, które mi dałeś. Żegnaj Sasuke.

            Wstaję i wychodzę, słyszę, że coś do mnie mówisz, ale nie zwracam na to uwagi. Pochłaniają mnie moje myśli nawet nigdy nie sądziłem, że odejście od ukochanej osoby może zadać tak wielki ból, a jednocześnie można się poczuć tak wielkie szczęście...  









 Cześć, mam nadzieje, że ta miniaturka wam się podobała. Mam do was małe pytanie dotyczące postaci z Naruto. Jakie pary z tej mangi lubicie najbardziej? Nie ukrywam, że moją ulubioną parą jest SasuNaru da się ją znaleźć prawie na każdym blogu. Jednak jak to mówią co za dużo to niezdrowo, to zaczyna mi się ona "przejadać", a że ja lubię stawiać sobie wyzwania to mam nadzieję, że pomożecie mi i mnie zainspirujecie! Czekam na wasze odpowiedzi,
Pozdrawiam,
Cuks!

Fantazje łajzy

            Życie jest przewrotne. Wydaje się być stabilne i proste, a tak naprawdę jest strasznie łamliwe i kruche. Moje było takie zawsze, jednak nigdy nie zdawałem sobie z tego sprawy. A może zdawałem? Tylko wypierałem i nie chciałem uwierzyć, że żyje w taki bagnie. A jednak taka była prawda, żyłem w morzu bagna przez tyle lat i dopiero teraz sobie, to uświadomiłem. I ta przeklęta samo świadomość okazała się dla mnie mieczem obusiecznym, który podwójnie przebiła moje serce.

          Do tej chwili myślałem, że jestem inny. Zawsze uśmiechnięty, radosny i szczęśliwy. Zawsze dobre poczucie humoru i pełen optymizm. Ciągle się śmiałe, i zawsze odwalam, coś z kumplami. Zawsze otwarty i beztroski. Zawsze na zawołanie innych, kiedy ich życie się waliło. Zawsze za nimi, kiedy wpadali w tarapaty. Nosz kurwa ZAWSZE!

            A teraz nie mogę powstrzymać łez płynących po moich policzkach. Teraz ich nie ma i nie ma niczego z mojego poprzednie ja. Straciłem wszystko, moją beztroskość, mój optymizm, poczucie humoru nawet mój uśmiech, a nawet ludzi, których uważałem za przyjaciół. Odwrócili się od mnie jak od popsutej zabawki, bo przestałem być już zabawny. Bo gdzie oni są? Kiedy teraz ich potrzebuje, ich bliskości, porad, nawet głupich komentarzy, czy docinek. Nie ma ich, rozpłynęli się jak mgła o poranku i pozostawili po sobie tylko złudne uczucie przyjaźni.

            Teraz mam innego przyjaciela, który otacza mnie jak matka tulące swoje dziecko. Jednak nie jest to przyjemny dotyk, bo mym przyjacielem jest ból i to nie fizyczny tylko ten o wiele gorsz... Ból, którego nie da się powstrzymać. Nawet ból fizyczny nie przyćmiewa cierpienia mej egzystencji. Otacza mnie ze wszystkich stron, paraliżuje i pochłania. A ja sam nie potrafię się wyrwać jego okropnych macek. Wyciągam rękę przed siebie, ale nikt jej nie chwyta, bo już nie mam nikogo. Fałszywi ludzie odeszli, a Ci, co byli prawdziwi straciłem.

            Straciłem Cię przez moją beztroskę, przez moją głupotę. Chciałem posiadać Cię na własność, żebyś był tylko i wyłącznie mój. Chciałem żebyś patrzył na mnie tymi pięknymi szmaragdowymi oczami, żeby twój uśmiech cały czas był kierowany tylko do mnie. Przecież było nam ze sobą tak dobrze. Rozumieliśmy się bez słów. Nasze spotkanie nigdy nie wyglądały na tylko przyjacielskie. Przy tobie mogłem milczeć cały dzień, a i tak czułem się wspaniale. A w tym momencie czuję się pusty, niechciany i zbrukany, bo słowa, jakie od Ciebie usłyszałem zabolały mnie jak żadne inne. Moje serce pękło na miliony kawałków i nikt już go nie złoży.

            Jedyne, co mi pozostało to śmierć. Ta stara przyjaciółka, która chodzi za mną już od kilku dni. A przyjaciołom nigdy nie kazałem czekać, więc jej już też nie pozwolę. Nawet nie wiem, kiedy na moich stopach pojawiły się trampki. Poszedłem przed siebie, tak jak stałem, nawet nie zamykając drzwi. No, bo po co? Moje nogi same mnie prowadziły, a w środku czułem dziwne podniecie i szczęście, bo wiedziałem, że ból za chwile minie. Chciałem mieć pewność, że nikt mi nie przeszkodzi z powitaniem jedynej istoty, która mnie pragnie. Chciałem mieć pewność, że śmierć dostanie mnie jeszcze dziś. Szedłem żwawym krokiem na spotnienie z przyjaciółką, bo już sam nie chciałem czekać, widziałem, co mam zrobić i gdzie. Wiedziałem gdzie znajduje się most, pod którym przejeżdżają pociągi, wystarczyło tylko skoczyć i nie martwić się już niczym.

            Niestety nie było mi dziś dane umrzeć, a wszystko przez jeden mały, banalny przedmiot. Przez cholerną kulkę, na której stanąłem i wyciąłem perfidnego orła. Upadek był mocny i bolesny, bo aż pociemniało mi przed oczami. Kiedy mroczki zaczęły odchodzi zaważyłem nad sobą pochylająca się postać, był to młody chłopak o przepięknych oksynowych oczach i bladej cerze, a na dodatek był moim największym wrogiem. A był to Sasuke Uchiha. Przyglądał mi się bacznie, a jego nos zmarszczył się jakby zobaczył coś ohydnego. Czekanem tylko na jeden z jego gardzący komentarz, jednak go się nie doczekałem. Chłopak bez żadnego słowa pomógł mi wstać, a na jego twarzy widziałem, coś bardzo dziwnego, coś na kształt troski. Czarnooki przez chwilę przyglądał się mi bacznie, a później bez żadnych słów przyciągną mnie do siebie, wtulając moje ciało w swoje. Poczułem od niego bijące ciepło, a po moim ciele przeszedł ogromny dreszcz. Dopiero teraz zorientowałem się, że wyszedł w krótkich spodenkach i koszulce, a było cholernie zimno. Od razu wtuliłem się w to przyjemne ciepło nie słuchając głosu rozsądku, że osoba, której się kurczowo trzymam jest moim największym fatum. Jednak chłopak nie pozwolił mi długo absorbować swojego ciepła i odsuną mnie od siebie. Moim ciałem po raz kolejny wstrząsną wyraźny dreszcz. I w tym samym momencie Uchiha ściągną z siebie swoją bluzę i zarzucił na mnie. Ja od razu się nią opatuliłem i poczułem, że chłopak łapie moją dłoń i bez żadnych pytań, wyjaśnień, czy czegokolwiek ciągnie mnie w nieznanym mi kierunku. Szczerze powiedziawszy nie obchodzi mnie, co chce ze mną zrobić, było mi wszystko jedno. Jedyne, co teraz czułem to przyjemną ciepłą bluzę i słodkie perfumy chłopaka.

            Po pewnym czasie poczułem otaczające mnie ciepło ze wszystkich stron. Nim się zorientowałem znalazłem się w jakimś mieszkaniu. Uchiha pomógł mi się rozebrać i zaprowadził do pokoju gościnnego. Kiedy usiadłem na kanapie od razu otulił mnie grubym kocem i na chwile wyszedł z pomieszczenia. Spojrzałem na pokój, w którym się znajdowałem i musiałem powiedzieć, że był urządzony prosto, a nawet surowo. Ściany były śnieżnobiała, a regał był prosty, nie znajdowały się na nim żadne przedmioty typu, zdjęcia, misy, wazoniki, czy figurki. Nic, co byłoby uważana za niepotrzebne. Byłem pewny, że kiedy coś powiem moje echo mi odpowie. Zanim zdążyłem zrobić ten mały eksperyment do pomieszczenia wkroczył jak mniemam gospodarz tego mieszkania. W dłoni trzymał tace, na której parowały dwa kupki. Jeden postawił przede mną i mogłem określić, że to jest herbata. Do tego drażnił mnie stołki zapach malin wydobywający się wraz z parą. Wpatrywałem się w ten przyjemny widok i nie mogłem oderwać oczu. Para tak mocno wydobywała się znad poziom naczynia, walcząc o swoją wygraną jednak zimne powietrze było o wiele silniejsze od niej i od razu ją pochłaniano. Od tego przepięknego widoku oderwał niski głos Sasuke. 

- Co się stało młotku? -  To zdrobnienie w ogóle do niego nie pasowało, a na dodatkowo wyczuwałem dziwny uczucie w jego głosie, coś na kształt zmartwienia, współczucia, zaciekawienia, no sam chyba z siebie teraz żartuje.

-Nic.- Odpowiedziałem zachrypniętym głosem, którego sam nawet nie poznawałem.

- Chcesz mi powiedzieć, że masz głupi kaprys jedynaka i przez niego przestałeś uczęszczać na zajęciach? –Czułem jak jego wzrok wykręca mi dziurę w głowie… cholera to tak boli!- Dobrze wiem, dlaczego siedzisz cały czas w domu, z resztą nie tylko ja. Cały uniwerek o tym wie. Twój pseudo przyjaciel Gaara chwali się wszystkim dokoła. – Jego słowa mnie zaskoczyły, tak bardzo ze spojrzałem na niego. Jego twarz była chłodna i nie wyrażała żadnych emocji, jednak jego oczu płynęła złość.

- Kłamiesz. Gaara by nigdy…

- Nie powiedział, że jesteś gejem, który się w nim zakochał? I uwierz mi, powiedziałem to w delikatnych słowach. – Łzy mi napłynęły do oczu. Jak o mógł? A myślałem, że jest inny! A jest wrednym sukinsynem! Jak go dorwę do go zabije!- Nie pojmuje jak można być tak głupim i bystrym za razem. Nie rozumiem jak mogłeś się z nimi zadawać z tymi idiotami, który na każdym kroku Cię wykorzystywali?

- Nic nie rozumiesz, więc przestań się wymądrzać! W ogóle, co Cię nagle zaczęło interesować moje życie?! Nudzi Ci się? Nie masz już pomysłów jak mi bardziej docinać? Bo sądzę, że teraz masz ich mnóstwo!

- O czym ty mówisz? Uderzyłeś się w głowę? Zawsze mnie interesowałeś! A to, że wyrażałem opinię na temat głupiego zachowania twoich „przyjaciół”, to nie oznacza, że myślę tak też o Tobie! Zawsze chciałem się z Tobą zaprzyjaźnić!

- A to niby z jakiej intencji?

- Jesteś chyba ostatnią osobą na naszej uczelni, która nie zaważyła, że mi się podoba!- Spojrzałem zaszokowany na chłopaka. On chyba sobie robił ze mnie jaja.

- Daruj sobie Uchiha te głupie żarty. Nie jestem dziś w nastroju.- Schowałem twarz w rękach i westchnąłem, nie miałem już na nic sił, to wszystko mnie dobiło. Teraz już naprawdę chciałem tylko śmierci. Poczułem jak kanapa obok mnie się ugina, a Sasuke łapie mnie za dłoń. Spojrzałem na niego. Siedział bardzo blisko, wręcz za blisko.

- To nie są, żarty Naruto. Zakochałam się w Tobie odkąd pierwszy raz Cię zobaczyłem. Liczysz się dla mnie tylko Ty. Próbowałem zwrócić na siebie Twoją uwagę, ale zawsze wszystko szło w przeciwnym kierunki, niż to planowałem. Nawet nie wiesz jak bardzo się ucieszyłem, kiedy dowiedziałem się, że jesteś gejem. Wiedziałem, że mogę mieć u Ciebie jakieś szanse, ale gdy dowiedziałem się, że twoje serce zajmuje ten palant, moje pękło na milion kawałków. – Patrzyłem w jego oczy i wiedziałem, że słowa, które powiedział były prawdziwe. Nie wiele myśląc wbiłem się jego cudowne usta, w odpowiedzi dostałem zadowalający mnie jęk. Całowałem go namiętnie chcą wynagrodzić mu swoją głupotę. Całowałem każdy skrawek jego szczęki i idealnej szyi. Pragnąłem jego i tylko jego. Ściągnąłem z niego niepotrzebną koszulkę i zacząłem pieścić jego sutki. Nawet nie zdawałem sobie sprawę, jaki jest wrażliwy. Leżał pod mną jęcząc i słodko się wyjąc z przyjemności, jaką mu sprawiałem. Miał zaróżowione policzki, a przy ustach trzyma zaciśniętą dłoń. Było to niesamowite, a był to dopiero początek rozkoszy, jaką chciałem mu dać. Widać było, że to był jego pierwszy raz, dlatego musiałem zachować się bardzo delikatnie. Zjechałem jeszcze niżej i ucałowałem jego podbrzusze, jednocześnie rozpinając mu spodnie. Zsunąłem z niego niepotrzebną odzież uwalniając tym samym jego pobudzoną męskość. Przejechałem językiem po jego kości biodrowej, a następnie nachyliłem się nad jego skarbem. Uchyliłem usta i

            Czarnowłosy mężczyzna przewrócił kartę na drugą stronę, ale tam nic nie było. No kurwa nic! Zmarszczył groźnie brwi i ruszyło do swojej torby. Wyją wszystkie prace swoich studentów w poszukiwaniu zgubionej stron, ale nie znalazł. To oznaczało, że nie dostało całości! Wrócił powrotem na swoje miejsce i jeszcze raz przejrzał strony, które czytał. Niestety nigdzie nie było dalszej części. Warkną ze złości i rzucił kartki na biurko, jednak po chwili pod jego nosem pojawił się cwaniacki uśmiech.

- Będzie pan się musiał bardzo natrudzić, żeby zaliczyć ten semestr panie Uzumaki…

***

            Stałem ze wszystkim przed salą. Dziś nie było mi do śmiechu wręcz przeciwnie, czułem się strasznie. Powód był oczywisty. Już za chwilę miałem się dowiedzieć, czy zaliczę ten semestr już za moment dostanę wyniki z pracy kontrolnej od największej kosy na tym wydziale. A nad tą pracą siedziałem bardzo długo musiała być napisana na minimum cztery, a dostanie u tego drania oceny pozytywnej było już ogromną trudnością. Oczywiście nie dla wszystkich, taki problem miałem tylko i wyłącznie ja. Facet mnie nie lubił i nie wiem nawet czemu. A najgorsze w tym wszystkim było to, że mi się strasznie podobał! I przez to ciężko było mi się skupić na zajęciach, a jest wymagający. Dlatego przed oddaniem mu pracy pokazałem ją kujonom z mojego roku i poprawiłem według ich wskazówek. Dlatego miałem ogromną nadzieję, że może jakimś cudem mi się to uda. Nim się spostrzegłem tłum już wszedł do sali. Wszedłem do naszej pracowni i usiadłem na swoim miejscu. Prowadzący zajęcia wyją ze swojej torby nasze prace i zaczął chodzić po sali i je nam oddawać. Ostatnia praca była moja, doktor Uchiha staną przede mną i spojrzał jeszcze raz na moją pracę.

- Panie Uzumaki. Muszę przyznać, że pana praca naprawdę mnie zaintrygowała. Nie mogłem od niej oderwać oczu, jednak wolałbym przeczytać całość niż kończyć w połowie tak ciekawej lektury. No i jest jeszcze jeden problem z tą pracą. Nie jest na temat, dlatego niestety nie mogę jej panu zliczyć. A w tej sytuacji będzie miała pan problem z zaliczeniem tego przedmiotu, z tego powodu proszę przyjść na moje dzisiejsze konsultacje. Muszę z panem poważnie porozmawiać. – Oddał mi moją prace i to, co zobaczyłem mnie przeraziło. To nie była moja praca zaliczeniowa tylko moje fantazje o nim, a raczej o nas! Czułej jak robie się blady i oblewają mnie zimne poty. Zacząłem delikatnie drzeć. O mnie zabije. Boże! Zabije! Usłyszałem tylko jego kroki, które oznaczały, że wrócił do swojego biurka. Przełknąłem głośno ślinę i schowałem moje bzdury do torby. Przez całe zajęcia nie podnosiłem wzroku, a kiedy się już skończyły, to czym prędzej próbowałem wyjść z sali. Jednak, kiedy przechodziłem obok jego biurka usłyszałem jego głos.

- Do zobaczenia na konsultacjach panie Uzumaki. – Zerknąłem na niego i zobaczyłem tylko ten cwaniacki uśmieszek, który nie oznaczał nic dobrego. Wyszedłem, czym prędzej z sali w stronę wyjścia, nie miałem ochoty na następne zajęcia. Musiałem odetchnąć i wszystko przemyśleć. Chyba pora napisać testament.

***

            Wróciłem na uczelnie o osiemnastej na te przeklęte konsultacje. Szedłem na nie jak na skazanie wiedząc, że ten nadgorliwy człowiek już siedzi w swojej katedrze. Stanąłem przed drzwiami i głośno odetchnąłem. Delikatnie zapukałem modląc się w duchu, żeby go jednak nie było. Niestety moje modlitwy nie została wysłuchane. Usłyszałem wyraźne „wejść”. Nacisnąłem klamkę i wsunąłem ostrożnie głowę do środka.

- Chciał mnie pan widzieć. - Mruknąłem cicho, cały zażenowany.

-Tak, czekałem na pana. Proszę wejść. – Za moją głową wsunęło się całe ciało. Podszedłem do biurka i spojrzałem na niego nie pewnie.

- Chciałem pana bardzo przeprosić za to, co się stało. To opowiadanie nigdy nie powinno wpaść w pańskie ręce. To był wypadek. Naprawdę bardzo przepraszam.- Stałem przed nim z pochyloną głową czując jak przeszywa mnie wzrokiem. To było okropne i bardzo żenujące.

- Nie musi mnie pan przepraszać. Moje słowa, co do tej pracy były naprawdę szczere. Podobało mi się ono i chciałbym je dokończyć. – Spojrzałem na niego nie pewnie. Nie podobało mi się to za bardzo.

- Nie mam dalszej części przy sobie.

- Nic nie szkodzi zawsze możemy to dokończyć realne, czyż nie? Sądzę nawet, że będzie to o wiele przyjemniejsze. – Nie chciałem wierzyć własnym uszom. On nie był do końca normalny.

- Jest pan moim wykładowcą, nie możemy mieć ze sobą takich stosunków.

- Jeśli nikt się nie dowie, to teoretycznie nie będziemy ich mieć. Niech pan to dobrze przemyśli, ponieważ wydaje mi się, że to jest jedyny sposób na zaliczenie tego przedmiotu.

- Jeżeli pan mnie „zaliczy”, to ja zaliczę ten przedmiot.

- Och! Ująłeś to tak bardzo wulgarnie! Ale tak masz rację, do tego nie będę Cię już nękał na ćwiczeniach w tym ani w następnym semestrze. – Wstał i podszedł do mnie, nachylił się nad mną i szepną mi do ucha.- To jak będzie Naruto? Czy pozwolisz mi spełnić twoje fantazję?

            Nie odpowiedziałem mu na to pytanie tylko wbiłem się namiętnie w jego usta. Opowiedział mi gardłowy pomruk, po którym przeszły mnie dreszcze podniecenia. Całowaliśmy się zachlanie, czułem jak jego dłonie zaciskają się na moim tyłku i delikatnie go masują. Sunąłem z niego marynarkę i zacząłem rozpinać koszulę jednocześnie zostawiając na jego idealnej szyi mokre ślady. Moje dłonie zjechały na pasek od jego spodni i go rozpięły. Następnie to samo stało się z jego spodniami, które od razu sunąłem razem z bokserkami. Poczułem jak ciągnie mnie w dół. Wiedziałem, czego chce, wiedziałem, na czym skończył opowiadanie. Postanowiłem zrobić, to tak samo jak w mojej wymyślonej historii. Klęknąłem przednim przejechałem językiem po jego kości biodrowej i nachyliłem się nad jego męskością. Zerknąłem na niego i wiedziałem, że jest już bardzo podniecony. Oblizałem główkę jego członka i wsunąłem ją sobie do ust. Zacząłem powoli poruszać głową. Słyszałem jak zaczyna ciężej oddychać. Ja sam byłem już mocno podniecony, zacząłem się pieścić przez spodnie jednocześnie przyśpieszając ruchy mojej głowy. Zassałem się na czubku jego męskości patrząc mu przy tym w oczy. Uchiha jękną głośniej łapiąc mnie za włosy. Odsunął mnie od siebie nie przerywając kontaktu wzrokowego.

- Jesteś niesamowicie uzdolniony. Aż szkoda, że nie poznałem Cię od tej strony wcześniej. – Po ciągnął mnie do góry i zaczął szybko rozpinać moje spodnie. Ściągnąłem ze siebie sweter i koszulkę, jednocześnie czując jak moje spodnie wraz z bielizną opadły mi do kostek. Zostałem postawiony twarzą do biurka i zmuszony do pochylenia się na nim. Poczułem jak moje pośladki zostają rozchylane, a na swojej dziurce czułem mokry i zwinny język mojego prowadzącego.

- W moim opowiadaniu to Ty jesteś uke. – Poczułem jak wsuwa we mnie dwa palce, które z idealną precyzja trafiają w moją prostatę. Zacieniłem dłonie na biurku i jęknąłem głośno.

- Wybacz, ale dzisiaj to ja jestem na górze.- Po tych słowach wyją palce i wszedł we mnie do końca. Czułem jak dokładnie mnie wypełnia. Nie czekają nawet chwil, od razu zaczął się we mnie poruszaj. Z każdą sekundą robił to mocniej i agresywnie. Z moich ust uciekały zawstydzające odgłosy. Złapał mnie za włosy i przyciągnęła do siebie, tym samym sprawiając, że moja męskość zaczęła się ocierać o blat biurka. Odchyli moją głowę w swoją stronę i mocno mnie pocałował.

- Patrz na mnie. Chce widzieć jak jest Ci dobrze.- Po tych słowach ugryzł mnie w ramie, cały czas na mnie patrząc. Nie mogłem oderwać od niego wzroku, jakby mnie zahipnotyzowałam. Słyszałem dookoła nas nasze przeplatające się jęki oraz dźwięk uderzających o siebie ciał. Nie mogłem już dłużej wytrzymać i doszedłem brudząc biurko. W tym samym momencie poczułem jak i mój prowadzący dochodzi rozlewając się w moim ciele. Przed moimi oczami świat zaczął wirować i gdyby nie silne ramie Sasuke wyładowałbym na podłodze. Przytrzymał mnie czekając jak dojdę do siebie, jednoczenie wysuwając się ze mnie.

- Jesteś niesamowity Naruto. – Poczułem jak pocałował moje ramie.

- Niesamowity to był seks i chętnie bym go powtórzył. – Spojrzałem na niego i oblizałem się prowokująco.

- W takim razie będę musiał zrobić dla Ciebie dodatkowe konsultacje w moim domu. – Pocałował mnie czule i posadził na biurku.- A tak po za tym, to twoja praca kontrolna była bardzo dobra, widzę, że zasięgnąłeś porady u Shikamaru. – Z biurka wyją plik kartek, które mi wręczył. Była to moja praca kontrolna, którą jednak oddałem. Na pracy widniała ocena pięć. Zdziwiony spojrzałem na niego.

- Ale jak to? To jednak się nie pomyliłem? I skąd miałeś moje opowiadanie?

- Opowiadanie było wsunięte w prace. Dlatego przy następnej pracy chce mieć kolejne opowiadanie tylko, że tym razem całe. – Uśmiechał się w moją stronę.- A i nie chce, żeby tego typu opowiadania trafiały przez przypadek do inny belfrów, bo nie mam zamiaru się z nikim Tobą dzielić Uzumaki. – Te słowa wypełniły radością moje serce. Nie dość, że zaliczyłem najgorszy przedmiot, to na dodatek znalazłem cudnego faceta, który ma na moim punkcie fioła. Już nie mogę się doczekać kolejnych konsultacji. 

Witajcie moi mili! Wszystkie opowiadania, które są zaczęte będą kontynuowane. Kiedy będą się pojawiać opowiadania tego nie wiem, to zależy od mojej weny. 

Co do tego one-shota mam nadzieję, że wam się spodobał. A co do powtórzeń to są one zrobione z premedytacją! 

Życzę miłej nocy,

Cuks!